|
www.Natuurblik.be |
|
Grote groene sabelsprinkhaan |
|
De Grote groene sabelsprinkhaan (Tettigonia viridissima) is het grote broertje van de Kleine groene sabelsprinkhaan. Beide soorten zijn aan de hand van vleugellengte van elkaar te onderscheiden. De vleugels van de Kleine groene sabelsprinkhaan reiken tot aan de achterlijfpunt, die van de Grote groene sabelsprinkhaan reiken meer dan 2 cm voorbij het achterlijf.
Het lichaam van de Grote groene sabelsprinkhaan is meestal geheel groen met over de rug een bruine streep. De wijfjes bezitten een grote afgeplatte, naar beneden gekromde legboor, die enigszins aan een sabel doet denken, vandaar de naam sabelsprinkhaan. Met deze legboor worden de eitjes onder de grond afgezet.
De Grote groene sabelsprinkhaan is onze grootste sprinkhanensoort (+/- 8cm incl. vleugels) en komt algemeen voor in tal van biotopen. Zo treffen we hem aan in natuurgebieden, tuinen, parken, enz…, enkel te natte gebieden worden vermeden. Op het menu staan vooral op planten levende insecten, zoals bladluizen, rupsen en andere sprinkhanen. Dit maakt de soort interessant voor de land– en tuinbouw. Occasioneel voedt hij zich ook met plantaardig voedsel, maar dit aandeel is verwaarloosbaar klein.
Vanaf juli t.e.m. oktober kan je het gesjirp van de mannetjes vanop een grote afstand horen. Dit geluid produceren ze door met hun vleugels tegen elkaar te wrijven. Het concert begint vanaf ’s middags en kan soms tot diep in de nacht aanhouden. De Grote groene sabelsprinkhaan kan vliegen, maar doet dit enkel bij gevaar.
Deze foto heb ik genomen op een weiland naast het Stropersbos in De Klinge (juli ’09).
|
